در ایام ملوک ماضى و سلاطین غابر، میان دبیرى و امیرى در نشستن منازعت افتاد، امیر گفت من زیر دست تو ننشینم از آنکه پادشاه مرا بیش حاجت است که بشما، و ولایت به شمشیر ستاندهاند نه به قلم. دبیر گفت: ما را بشما فضیلت است به چهار چیز. صاحب خبر آن ماجرا را

خرید کردن شکلی از لذتهای زندگیست. کسی هست که این را نداند؟ خیر. نه تنها فعل خرید کردن، بلکه فکر خرید هم لذتبخش است. وقتی از خرید حرف میزنیم از چه حرف میزنیم؟ از تاج طلا یا محصول جدید کارخانهی رنو؟ خیر. برای من خرید سوپرمارکتی هم جذاب است. دوست

یه تئوری خیلی معروف میگه هر وقت یه کسی کشف کنه که جهان دقیقاً برای چی به وجود اومده و به چه دردی میخوره، این جهان در همون لحظه ناپدید میشه و جای خودش رو میده به یه جهان نویی که از جهان قبلی پیچیدهتر و عجیب و غریبتره. یه تئوری دیگه میگه که این اتفاق قبلاً افتاده! رستوران آخر جهان داگلاس آدامز / ترجمه : آرش سرکوهى ⬅️#ادبیات